ผมได้ยินประโยคนี้ได้จากอาอี้ท่านหนึ่งของผม อาอี้ท่านนี้เป็นคนที่มีฐานะดี เป็นคนถ่อมตัวมาก ไม่ฟุ่มเฟือยครับ ผมจำประโยคนี้ตอนสมัยเด็กๆ แต่ไม่ได้วิเคราะห์อะไรมาก จนถึงตอนนี้ผมรู้สึกว่ามันมีความหมายจนถึงต้องนำมาเขียนเพื่อแบ่งปันแนวคิดกันครับ
ในความหมายของคำว่าคนจน หลายๆคนอาจจะมองว่าคือคนที่ขาดสน ขาดแคลน
แต่สำหรับคำว่าจนของผม อยากให้ลงคิดง่ายๆครับ
ตอนที่เราเริ่มทำงานเราจะได้รายได้ที่ไม่มาก
จำได้ไหมครับว่าเราใช้เงินในตอนนั้นอย่างไร
เราอาจจะไม่ได้กินหรูหรา
เราอาจจะไม่ฟุ่มเฟือย ไม่ติด brand
เพราะตอนนั้น เรายังมีรายได้ไม่มาก
มีใครเคยเป็นไหมว่าเมื่อเรารายได้เพิ่มมากขึ้นเราควรจะสบายด้านการเงิน
มีใครเคยเป็นไหมว่าเมื่อเรารายได้เพิ่มมากขึ้นเราควรจะสบายด้านการเงิน
แต่ทำไมรายจ่ายเราถึงโตตาม ก็เพราะว่าเราปรับ lifestyle ตามรายได้ที่เพิ่มขึ้น
หากเรายังคงการใช้เงินเหมือนสมัยก่อน เราก็จะสามารถมีเงินเก็บมากขึ้น
ดังนั้นเราใช้ชีวิตอย่างคนจนก็จะไม่มีวันจนครับ
peaceMoney
peaceMoney
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น